سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
31
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر كسى مكرّر براى مرّات عديده شرب مسكر كرد مجموع آنها يك بار حساب شده و جهت تمام آنها يك حد بيشتر بوى نمىزنند . شارح ( ره ) مىفرماين : اين حكم در جائى است كه بين مرّات مذكور حدّى فاصله نشده باشد چنانچه حكم غير شرب خمر از معاصى ديگرى كه موجب حدّ هستند همين مىباشد . قوله : كغيره ممّا يوجب الحدّ : ضمير در [ كغيره ] بشرب خمر راجعست . متن : و يقتل مستحل الخمر إذا كان عن فطرة و لا يستتاب ، لأنه مرتد من حيث إنكاره ما علم من دين الإسلام ضرورة . و قيل : و القائل الشيخان : يستتاب شاربها عن فطرة . فإن تاب ، و إلا قتل . و الأقوى الأول . نعم لو كان عن ملة استتيب قطعا كالارتداد بغيره فإن تاب ، و إلا قتل ، و تستتاب المرأة مطلقا فرع شرح فارسى : مرحو مصنف مىفرماين : كسى كه شرب خمر را حلال مىداند مرتد بوده و در صورتى كه ارتدادش فطرى باشد واجب القتل مىباشد . و بعضى از فقهاء فرمودهاند : وى را نكشته بلكه توبهاش مىدهند .